Dom Rekolekcyjny ZACHEUSZ przy Parafii w Nowym Kawkowie



Szczęść Boże,
Kochani,
od maja zamieszkałam w Domu Rekolekcyjnym Zacheusz w Nowym Kawkowie. Odpowiedzialność za Dom podjęłyśmy z Jadzią Prokorym (która jeszcze pracuje w Olsztynie), za zgodą Księdza Proboszcza Krzysztofa Lautera. To właśnie dzięki Niemu mogłyśmy podjąć służbę w tym Domu, a Jego przychylność i pomoc pozwala nam swobodnie podejmować decyzje. Od lutego zmieniamy co jest możliwe, na co nas stać. Początkowo nie zamierzałam zos
tać na zimę, obawiając się zimna, palenia w piecu no i kosztów utrzymania Domu w okresie zimowym.
Do tej pory Dom utrzymywał się w większości z oaz rekolekcyjnych, które odbywały się w wakacje. Dom jest otwarty także w okresie jesienno - zimowo-wiosennym. Chcemy jednakże przystosować Dom do takiej działalności, na co potrzebne są fundusze. Bardzo duże koszty ogrzewania przynaglają nas do niezbędnych prac, aby te koszty zmniejszyć. W grudniu dzięki Opatrzności Bożej, życzliwości ludzi wymieniliśmy okna w całym Domu. A jest ich 18 sztuk.
Przed następną zimą chcemy zrobić:
1. ocieplenie skosów na piętrze, ok. 25 000,00
2. dobudować ganek, który chroniłby Dom przed utratą ciepła ok. 3 000,00
3. naprawienie drewnianej podłogi w jednym pokoju,
W późniejszym terminie:
4. wyremontować pomieszczenie niezbędne przy organizowaniu rekolekcji oazowych andrzejkowych i sylwestrowych, ok. 10 000,00 ( pomieszczenie będzie służyć także celom integracyjnym z ludźmi z tutejszej Parafii)
Prace w większości będą wykonane we własnym zakresie, przez osoby służące już bardzo często w Domu jak i te, które już się zgłaszają do pomocy. Są to remonty niezbędne. Potrzebnych innych remontów jest oczywiście wiele, ale jak Pan Bóg pozwoli, będziemy martwić się później (ocieplenie budynku w następnym roku).
Utrzymujemy się z własnej pracy zawodowej, a w i przy Domu pracujemy oczywiście w charakterze diakonii.
Prosimy o pomoc w realizacji tych planów. Bez Waszego wsparcia jest to niemożliwe, gdyż dochód z rekolekcji jest przeznaczony na bieżące utrzymanie Domu.
W załączniku wysyłam krótkie świadectwo. Mam nadzieję, że kronika Domu będzie w niedługim czasie prowadzona, z której będziecie mogli dowiedzieć się w jaki wspaniały sposób Pan Jezus Dobry Pasterz opiekuje się tym Domem i tymi, którzy tutaj przebywają.
Zacheusz wszedł na drzewo tylko zobaczyć Pana Jezusa a otrzymał tak wiele, nie spodziewał się tego co otrzymał. Jestem przekonana, że Pan Jezus obsypie Dom Rekolekcyjny Zacheusz w Nowym Kawkowie darami, których się nawet nie spodziewamy.
Z błogosławieństwem Pana Jezusa,
Jadzia Prokorym, Ela Olender
Wpłaty można wpłacać na konto:
Parafia św. Jana Apostoła i Ewangelisty Nowe Kawkowo 29 11-042 Jonkowo
Konto parafialne WBS o. Jonkowo
32 8857 0002 3001 0000 4721 0001
Z dopiskiem: darowizna na cele kultu religijnego. dm.

Zachęcamy też do wspierania nas przekazując 1% podatku dochodowego z rozliczenia rocznego.
Dom Rekolekcyjny „ZACHEUSZ”
Nowe Kawkowo 29 11-042 Jonkowo
prosi o przekazanie 1% z rozliczenia PIT za 2011r na wypoczynek dzieci z rodzin dysfunkcyjnych, ubogich. Przy pomocy przygotowanej i uformowanej kadry ukazujemy dzieciom NADZIEJĘ i otaczamy MIŁOŚCIĄ. Uczymy zabawy bez środków odurzających. Dziękujemy za każdą przekazaną kwotę.
Jest to KRS Caritas Olsztyn, który przekaże wnioskowaną kwotę, gdy wyszczególnimy Parafię.
W poz. KRS: 0000 245507
Cel szczegółowy: Parafia św. Jana Apostoła i Ewangelisty w Nowym Kawkowie


Niech będzie pochwalony Chrystus!
Nazywam się Elżbieta Olender, od 18 lat jestem a od 16 posługuję w grupie modlitewnej Wspólnota Dobrego Pasterza Ruchu Światło Życie w Olsztynie. Wspólnota skupia osoby w większości dorosłe. Od 15 lat marzyłam o Domu, w którym każdy mógłby znaleźć schronienie, w którym Gospodarzem byłby Pan Jezus Dobry Pasterz. W tych marzeniach wzorowałam się na Domu też Wspólnoty Dobrego Pasterza w Katowicach, wspólnoty ewangelizacyjnej. Bardzo chciałam, żeby Dom był w mieście, żeby mogli przychodzić ludzie utrapieni, radośni… na modlitwę, na zdrowe posiłki i co najważniejsze spotkać się z Panem Jezusem przed Najświętszym Sakramentem w kaplicy, na Eucharystii lub na Sakramencie pojednania. Ale też chciałam żeby był na wsi, gdzieś na uboczu zgiełku miejskiego, z dala od hałasu aby odetchnąć powietrzem aby bliskość własnego domu nie przeszkadzała w przeżywaniu rekolekcji.
Ostatnio uznałam, że to już chyba nie możliwe… i wtedy dowiedziałam się, że Ks. Krzysztof Lauter, który niedawno został Proboszczem w Nowym Kawkowie, chciałby żeby ktoś zajął się Domem Rekolekcyjnym Zacheusz. Od razu odrzuciłam taką nierealną wg mnie propozycję. Pan Jezus pracował nade mną 5 dni, po których zaczęłam brać taką ewentualność pod uwagę, kombinując z kim miałabym zamieszkać i jak szybko zdobyć pieniądze na szybkie, błyskawiczne i spektakularne działania….. Po następnych paru dniach wiedziałam, że nie ma dla mnie innego, że to jest właśnie miejsce, do którego przygotowywał mnie Pan Jezus przez ostatnie paręnaście lat. To co mi najbardziej przeszkadzało to kuchnia, duża, chłodna, nie przytulna. Siostra powiedziała, że niedługo spojrzysz na nią inaczej. I rzeczywiście….. Cały Dom stał się miejscem ciepłym i bardzo przytulnym. Pan wlał mi taką pewność, że będę w Domu, nawet gdy nikt się nie zdecyduje. Umówiliśmy się na pierwsze sprzątanie, wynoszenie starych mebli pod koniec lutego. Mróz chwycił ogromny, wahanie czy warto w taki mróz… ale pojechaliśmy. Nie ogrzewany w okresie zimowym Dom był ( był zaledwie przepalany), tak zimny, że siedziałyśmy już przed północą w kurtkach i nie zdejmowałyśmy czapek. Ogrzewany jogurt na kaloryferze spadł i trzeba było przejść przez 4 zamknięte drzwi po jakiś papier do wytarcia. Podchodząc do kuchni usłyszałam szum, w kuchni pełno wody, cały czas ogromnie tryskała z rurki……. telefony, żeby ustalić coś… Zakręcić wodę……. Cała kuchnia zalana, zimno, same kobiety… Doświadczyłyśmy opieki, PAN uratował DOM. Już od lutego weszliśmy z remontem najpotrzebniejszych rzeczy. Z małym zapasem pieniędzy z własnej dziesięciny. Znaleźli się Panowie, którzy za darmo pracowali całymi dniami, spali w Domu. Dzięki Panu Piotrowi i Jego Rodziny mamy ogród, warzywa, kwiaty i ogromną pomoc przy codziennym funkcjonowaniu Domu.
Dzieci z miejscowości bardzo szybko zaczęły przychodzić, aby pomóc w drobnych pracach. One też pomogły nam docierać do Rodziców. Już od początku bycia tutaj wiedzieliśmy z Ks. Krzysztofem, że na pewno będziemy pracować z tutejszymi dziećmi. Jak, to jeszcze nie wiedzieliśmy. O krótkich rekolekcjach dla Dzieci ze szkoły podstawowej zdecydowaliśmy pod koniec czerwca. Poszukiwania animatorów, muzycznej i decyzja, robimy po kosztach – 50zł od osoby za tydzień, a nawet niżej jeżeli będzie taka potrzeba. No cóż zrobić wypoczynek dla dzieci zza miedzy, zza drogi to nie łatwe zadanie. Z takimi dochodzącymi było 38-40 + obsługa 4 osoby. Pani Ania, właścicielka restauracji w Olsztynie przywoziła nam osobiście obiady, oczywiście za darmo i wspaniałe obiady i dowóz. Pani Helenka, którą Pan przysłał do pomocy zjawiła się z zapasem środków czystości, z paletkami jogurtów i słodyczami. Mąż, Wiesiu popołudniami naprawiał krany kopał ziemię pod kwiatki, przybijał gwoździe i smażył placki ziemniaczane z darowanych oczywiście ziemniaków. Smażył 4 godziny, ale jedzenie ich było wspaniałe. W kuchni pomagały 2 nastoletnie dziewczyny z tej Parafii. Piękne doświadczenie dla nich i dla nas. Pierwszy raz doświadczały takiego czasu i takiej pracy. Czas trudnej współpracy ale już widzimy bardzo owocnej. Sąsiad, Pan Mirek, przywiózł nam pełną taczkę jogurtów. Wieczorem dorosłe córki Helenki przywiozły arbuzy dla dzieci, a jeden z rodziców dzieci obdarował nas paroma kg łopatki. Sprzątaniem po rekolekcjach zajęła się cała Rodzina Helenki, nawet nie pytano mi się co mają robić. Dzieciom nie brakowało nic, a najbardziej miłości, którą Pan rozdawał wokół przez wspaniałą Siostrę Wiktorię z Redemptora. Ks. Krzysztof, który ma wspaniały charyzmat pracy z dziećmi był przez nie oblegany cały czas, bawił się z nimi, otaczał ogromną czułością ale i stanowczością, gdy przeskrobały. Nigdzie nie wyjeżdżaliśmy, a dzieci nie chciały się rozstać z tym Domem, który przecież znają od urodzenia, a który stał się dla nich miejscem pełnym radości.
Dzięki Bożej Opatrzności Dom jest wykorzystywany przez cały czas. Po Bożym Narodzeniu była niewielka grupka aż z okolic Białegostoku. W ferie także odbywają się krótkie rekolekcje. Jest dla mnie wielką radością doświadczać dziecięcej miłości.
Przyjeżdża tu dużo osób w odwiedziny, przychodzi aby pomóc, słuchamy ich i wsłuchujemy się w potrzeby. Przydałyby się małe dom
ki za stawkami dla małżonków z dziećmi, lub dla osób, które w osobności chciałyby przebywać w tym pięknym miejscu. Planujemy wybudować wiatę, aby dawała schronienie przy braku sprzyjającej pogody, zagospodarować pomieszczenie magazynowe na zaplecze dla małżonków m.in. z Domowego Kościoła a zarazem jako miejsce integracji, zabawy, wypoczynku, gier. Musimy naprawić prysznice… i tak wymieniałabym wiele… Gdy opowiadam o tych planach, na które nie mamy pieniędzy, bo z opłat niewielkich za turnusy, mamy na opłaty na całą zimę, na węgiel. Doświadczając tak ogromnej opieki, błogosławieństwa Bożego, wierzę, że Pan tak jak do tej pory troszczy się, tak zatroszczy się o finanse na inwestycje, mamy robić co do nas należy, rozmawiać o Bożej Miłości, przyjmować gości przyjmując samego Chrystusa Dobrego Pasterza, pisać do darczyńców, rozglądać się za funduszami z zewnątrz. Błogosławię Pana Boga za łaskę uczestniczenia w tych dziełach, jakie Pan Bóg przeprowadza w tym Domu i bardzo cieszę się, że mogę pisać o wsparcie do Was, których znam. Zapraszam was serdecznie do tworzenia tego Domu przez bycie tutaj. Zapraszam do przyjeżdżania nie tylko na rekolekcje turnusowe stopniowe, na małe OMy, ale nawet w odwiedziny w sobotę i niedzielę, czy na kawę lub herbatę.
Z błogosławieństwem Pana Jezusa Dobrego Pasterza
Elżbieta Olender